نمایش محصول، سبد خرید و اتصال کاربران سایت به ربات تلگرام

وقتی سایت WooCommerce وردپرسی به ربات تلگرام متصل باشد، مشتری می‌تواند بخش مهمی از تعامل خود با سایت را بدون جابه‌جایی مداوم بین سایت و Telegram انجام دهد. مشاهده محصولات، جستجو، مدیریت سبد خرید و دسترسی به بخش‌های مرتبط با حساب کاربری می‌توانند در قالب یک تجربه منظم داخل ربات در اختیار او قرار بگیرند.

افزونه ساخت ربات تلگرام برای سایت وردپرسی Woojox برای ایجاد همین ارتباط میان فروشگاه و ربات استفاده می‌شود و امکان می‌دهد اطلاعات و قابلیت‌های مشخص WooCommerce در محیط Telegram در دسترس مشتری قرار بگیرند.

نمایش محصولات ووکامرس داخل ربات تلگرام

یکی از اصلی‌ترین قابلیت‌های یک ربات متصل به فروشگاه، نمایش محصولات ووکامرس داخل ربات تلگرام است. در این ساختار، مشتری برای شروع بررسی محصولات الزاماً نیاز ندارد ابتدا وارد صفحه فروشگاه در مرورگر شود؛ بلکه می‌تواند از طریق منوی ربات به محصولات دسترسی پیدا کند.

نکته مهم این است که محصولات داخل ربات نباید به‌عنوان یک فهرست مستقل و جدا از WooCommerce مدیریت شوند. اطلاعات اصلی محصول از فروشگاه WooCommerce گرفته می‌شود و همان اطلاعات در قالب مناسب برای Telegram در اختیار مشتری قرار می‌گیرد.

به این ترتیب، مدیر فروشگاه مجبور نیست برای هر محصول یک نسخه جداگانه داخل ربات بسازد و اطلاعات را دوباره به‌صورت دستی وارد کند.

بسته به اطلاعات موجود برای هر محصول، مشتری می‌تواند مواردی مانند این‌ها را مشاهده کند:

• تصویر محصول
• نام محصول
• قیمت
• قیمت فروش ویژه در صورت وجود
• وضعیت موجودی
• توضیحات محصول
• دسته‌بندی مربوط به محصول
• جزئیات بیشتر
• گزینه ورود به مسیر خرید

این ساختار زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که فروشگاه تعداد زیادی محصول داشته باشد. اگر قرار باشد مدیر قیمت، تصویر یا نام محصول را یک‌بار در WooCommerce و بار دیگر در ربات مدیریت کند، خیلی زود اختلاف اطلاعات میان سایت و Telegram ایجاد می‌شود.

برای مثال فرض کنید قیمت یک محصول در WooCommerce تغییر کرده است. منبع اصلی قیمت باید همان اطلاعات فروشگاه باشد و نمایش محصول در ربات نیز براساس داده‌های مرتبط با WooCommerce انجام شود.

همین موضوع درباره موجودی نیز مهم است. محصولی که وضعیت آن در فروشگاه تغییر کرده، نباید صرفاً به دلیل وجود یک نسخه دستی قدیمی در ربات با اطلاعات نادرست به مشتری نمایش داده شود.

دسته‌بندی محصولات داخل ربات

در فروشگاه‌هایی که محصولات متنوعی دارند، نمایش تمام کالاها در یک فهرست طولانی تجربه مناسبی ایجاد نمی‌کند.

دسته‌بندی کمک می‌کند کاربر ابتدا محدوده موردنظر خود را انتخاب کند و سپس محصولات همان بخش را ببیند.

برای مثال یک فروشگاه دیجیتال ممکن است دسته‌هایی مانند این موارد داشته باشد:

• لوازم جانبی
• هدفون
• ساعت هوشمند
• تجهیزات شبکه

کاربری که به‌دنبال هدفون است، مستقیماً همان دسته را باز می‌کند و نیازی ندارد محصولات نامرتبط را مرور کند.

ساختار دسته‌بندی همچنین منوی فروشگاهی را مرتب‌تر نگه می‌دارد و مسیر رسیدن کاربر به محصول را کوتاه‌تر می‌کند.

جستجوی محصولات ووکامرس داخل تلگرام

دسته‌بندی همیشه کافی نیست. در فروشگاهی که ده‌ها یا صدها محصول دارد، بسیاری از مشتریان ترجیح می‌دهند مستقیماً نام محصول را جستجو کنند.

برای مثال کاربر ممکن است عبارت:

«هندزفری بلوتوث»

را وارد کند و محصولات مرتبط را ببیند.

قابلیت جستجو به‌ویژه برای فروشگاه‌هایی مفید است که تعداد محصولات زیاد یا نام‌های مشخص و قابل جستجو دارند. کاربر به‌جای باز کردن چند دسته، سریع‌تر به محصول موردنظرش می‌رسد.

مشاهده جزئیات و ورود به مسیر خرید

نمایش محصول فقط به معنی نشان دادن نام و قیمت نیست.

کارت یا نمای محصول باید به‌اندازه‌ای اطلاعات ارائه دهد که مشتری بتواند تصمیم بگیرد آیا لازم است جزئیات بیشتری را ببیند یا وارد مرحله خرید شود.

به‌طور معمول، مسیر کاربر می‌تواند چنین باشد:

ورود به فروشگاه ربات
→ انتخاب دسته
→ مشاهده محصولات
→ انتخاب یک محصول
→ مشاهده اطلاعات محصول
→ افزودن به سبد یا ورود به مسیر خرید

فرض کنید کاربر از طریق منوی اصلی وارد بخش فروشگاه می‌شود. دسته «هدفون» را انتخاب می‌کند، چند محصول را مشاهده می‌کند و یکی از آن‌ها را باز می‌کند. بعد از بررسی قیمت، تصویر و توضیحات، گزینه مربوط به خرید یا افزودن به سبد را انتخاب می‌کند.

در این مرحله، نمایش محصول به‌صورت طبیعی به قابلیت بعدی یعنی سبد خرید متصل می‌شود؛ بدون اینکه لازم باشد اطلاعات محصول دوباره خارج از WooCommerce تعریف شوند.

ساخت سبد خرید ووکامرس داخل تلگرام

نمایش محصول زمانی ارزش بیشتری پیدا می‌کند که مشتری بتواند محصول موردنظر را انتخاب کند و آن را در یک سبد خرید داخل تلگرام نگه دارد.

بین «فرستادن لینک محصول» و «داشتن سبد خرید واقعی» تفاوت مهمی وجود دارد.

در حالت اول، کاربر محصول را داخل ربات می‌بیند اما با انتخاب دکمه خرید بلافاصله به صفحه‌ای خارج از جریان فعلی هدایت می‌شود.

اما در حالت دوم، کاربر می‌تواند محصول را انتخاب کند، آن را به سبد اضافه کند، محصول دیگری پیدا کند و سپس همه انتخاب‌های خود را یکجا بررسی کند.

مسیر معمول سبد خرید می‌تواند به شکل زیر باشد:

انتخاب محصول
→ افزودن به سبد
→ مشاهده سبد
→ بررسی تعداد
→ تغییر تعداد یا حذف محصول
→ ادامه خرید یا تکمیل سفارش

افزودن محصول به سبد

پس از مشاهده یک محصول، مشتری می‌تواند آن را به سبد خرید اضافه کند.

از این مرحله به بعد، محصول باید در سبد فعلی کاربر نگهداری شود تا مشتری بتواند بدون از دست دادن انتخاب قبلی، محصولات دیگری را نیز بررسی کند.

برای مثال، کاربر ابتدا یک هدفون را به سبد اضافه می‌کند. سپس به فروشگاه برمی‌گردد و یک کابل شارژ نیز انتخاب می‌کند.

در پایان، هر دو محصول را در سبد خود مشاهده می‌کند.

نمایش محصولات موجود در سبد

سبد باید به کاربر نشان دهد چه محصولاتی تاکنون انتخاب شده‌اند.

در این بخش اطلاعات موردنیاز برای تصمیم‌گیری کاربر باید واضح باشند؛ به‌خصوص نام محصول، تعداد و اطلاعات مالی مرتبط با سبد.

کاربر نباید مجبور باشد به خاطر بیاورد چه کالاهایی را چند مرحله قبل انتخاب کرده است.

تغییر تعداد محصولات

در بسیاری از خریدها ممکن است مشتری بیش از یک عدد از یک محصول نیاز داشته باشد.

بنابراین امکان تغییر تعداد، یکی از بخش‌های مهم مدیریت سبد است.

برای مثال:

کاربر یک محصول را به سبد اضافه کرده اما بعد تصمیم می‌گیرد دو عدد از آن تهیه کند. به‌جای حذف محصول و شروع مجدد، تعداد باید از طریق سبد قابل مدیریت باشد.

با تغییر تعداد، اطلاعات محاسباتی مربوط به سبد نیز باید براساس وضعیت جدید به‌روزرسانی شوند.

حذف محصول از سبد

کاربر ممکن است در طول بررسی محصولات تصمیم خود را تغییر دهد.

بنابراین باید بتواند محصولی را که دیگر نمی‌خواهد از سبد حذف کند.

این قابلیت ساده به نظر می‌رسد، اما برای تجربه خرید ضروری است؛ زیرا سبد باید تحت کنترل مشتری باشد و انتخاب اولیه به معنی الزام به خرید نهایی نیست.

محاسبه اطلاعات سبد

سبد خرید فقط فهرست نام محصولات نیست.

براساس محصولات و تعداد انتخاب‌شده، اطلاعات مرتبط با سبد باید محاسبه و به کاربر نمایش داده شوند.

برای مثال، وقتی تعداد یک محصول تغییر می‌کند یا محصولی حذف می‌شود، اطلاعات سبد نیز باید مطابق وضعیت جدید تغییر کنند.

هدف افزونه Woojox در این بخش این است که سبد خرید به فرایند واقعی فروشگاه WooCommerce متصل باشد و یک سبد مستقل و بی‌ارتباط با ساختار فروشگاه ایجاد نشود.

ادامه خرید یا رفتن به مرحله بعد

بعد از بررسی سبد، معمولاً مشتری دو انتخاب اصلی دارد:

ادامه خرید:
به بخش محصولات برگردد و کالای دیگری اضافه کند.

ادامه فرایند سفارش:
سبد فعلی را تأیید کرده و وارد مراحل بعدی شود.

در این مقاله وارد جزئیات Checkout، روش‌های ارسال یا پرداخت نمی‌شویم، زیرا این مراحل موضوع مستقلی دارند. نکته مهم در اینجا این است که سبد، نقطه اتصال انتخاب محصولات به فرایند واقعی تکمیل سفارش در WooCommerce باشد.

چگونه کاربران تلگرام را به حساب ووکامرس متصل کنیم؟

یک کاربر Telegram و یک حساب WordPress یا WooCommerce به‌صورت پیش‌فرض دو هویت مستقل هستند.

ممکن است شخصی در Telegram با ربات تعامل داشته باشد و در همان زمان یک حساب کاربری نیز در سایت فروشگاه داشته باشد، اما سیستم باید بتواند تشخیص دهد این دو هویت متعلق به یک مشتری هستند.

قابلیت اتصال حساب تلگرام به ووکامرس برای ایجاد همین ارتباط استفاده می‌شود.

پس از انجام فرایند تأیید حساب به روش پشتیبانی‌شده، ربات می‌تواند کاربر Telegram را به حساب صحیح او در فروشگاه مرتبط کند.

این اتصال برای بخش‌هایی اهمیت دارد که فقط پس از شناسایی مشتری قابل استفاده هستند.

شناسایی مشتری داخل ربات

تا زمانی که کاربر فقط به‌عنوان یک شناسه Telegram شناخته شود، دسترسی به اطلاعات اختصاصی حساب WooCommerce او امکان‌پذیر نیست.

بعد از اتصال صحیح حساب، سیستم می‌تواند در قابلیت‌های مرتبط تشخیص دهد کاربر فعلی به کدام حساب فروشگاه تعلق دارد.

این موضوع پایه بسیاری از امکانات شخصی‌سازی‌شده است.

دسترسی به سفارش‌های همان حساب

یکی از کاربردهای مهم اتصال حساب، دسترسی به اطلاعات سفارش‌های مربوط به همان مشتری است.

اگر کاربر وارد بخش «سفارش‌های من» شود، اطلاعات باید براساس حسابی نمایش داده شوند که به Telegram او متصل شده است.

به بیان ساده، ربات باید بداند:

این کاربر Telegram متعلق به کدام مشتری WooCommerce است؟

بعد از مشخص شدن این ارتباط، قابلیت‌های وابسته به سوابق مشتری می‌توانند براساس حساب صحیح عمل کنند.

دسترسی به اطلاعات مرتبط با حساب

اتصال حساب فقط برای نمایش سفارش‌ها نیست.

هر بخشی از ربات که به اطلاعات اختصاصی مشتری وابسته باشد، نیازمند شناسایی صحیح او است.

برای مثال اگر قابلیتی به اطلاعات حساب کاربری وابسته باشد، سیستم باید ابتدا مطمئن شود کاربری که درخواست اطلاعات را ارسال کرده همان مالک حساب است.

به همین دلیل اتصال حساب، بخشی از تجربه شخصی‌تر داخل ربات را نیز ایجاد می‌کند.

کاربری که حساب او شناسایی شده است، نباید مانند یک بازدیدکننده ناشناس با تمام بخش‌های وابسته به حساب برخورد کند.

تأیید حساب و OTP

بسته به روش‌های پشتیبانی‌شده در تنظیمات، تأیید حساب می‌تواند از مکانیزم‌های مشخص احراز هویت استفاده کند.

OTP یا کد یکبارمصرف می‌تواند یکی از روش‌های تأیید حساب باشد؛ به این معنی که پیش از ایجاد ارتباط بین Telegram و حساب سایت، مالکیت اطلاعات مربوط به حساب بررسی شود.

جزئیات سیستم پیامک و فرایند کامل ورود خارج از موضوع این مقاله است.

امنیت اتصال حساب

مهم‌ترین اصل امنیتی در این بخش این است که اطلاعات یک حساب نباید در اختیار کاربر دیگری قرار بگیرد.

صرف دانستن نام، شماره تلفن یا یک شناسه نباید برای دسترسی به اطلاعات خصوصی مشتری کافی باشد.

فرایند اتصال باید به شکلی انجام شود که کاربر پیش از دسترسی به امکانات وابسته به حساب، به روش پشتیبانی‌شده تأیید شود.

پس از اتصال نیز اطلاعاتی مانند سفارش‌های مشتری باید فقط برای همان حساب قابل مشاهده باشند.

به همین دلیل، اتصال Telegram به WooCommerce فقط یک قابلیت ظاهری برای راحتی کاربر نیست؛ بلکه مستقیماً با نحوه شناسایی مشتری داخل ربات ارتباط دارد.

عضویت اجباری در کانال تلگرام برای فروشگاه ووکامرس

عضویت اجباری کانال تلگرام یا Forced Join قابلیتی است که اجازه می‌دهد دسترسی کاربر به بخش‌های تعیین‌شده ربات به عضویت او در یک کانال وابسته شود.

سناریوی کلی ساده است:

کاربر وارد ربات می‌شود
→ وضعیت عضویت بررسی می‌شود
→ اگر عضو نباشد پیام عضویت دریافت می‌کند
→ کاربر عضو کانال می‌شود
→ پس از تأیید می‌تواند ادامه دهد

هدف این قابلیت معمولاً ایجاد ارتباط میان کاربران ربات و کانال اصلی فروشگاه است.

هدایت کاربران ربات به کانال اصلی فروشگاه

ممکن است مشتری مستقیماً از یک لینک تبلیغاتی وارد ربات شود و هنوز عضو کانال رسمی فروشگاه نباشد.

اگر کانال بخش مهمی از ارتباط فروشگاه با مشتریان است، مدیر می‌تواند در مسیرهای تعیین‌شده عضویت را به‌عنوان شرط دسترسی در نظر بگیرد.

در نتیجه، بخشی از کاربرانی که وارد ربات می‌شوند ابتدا به کانال اصلی هدایت خواهند شد.

اطلاع‌رسانی محصولات

اگر فروشگاه محصولات جدید یا موجودی‌های تازه را از طریق کانال معرفی می‌کند، عضویت کاربران ربات در کانال می‌تواند باعث شود این اطلاع‌رسانی‌ها برای تعداد بیشتری از مشتریان در دسترس باشند.

برای مثال فروشگاه ممکن است محصول جدیدی را در کانال معرفی کند و سپس کاربران برای مشاهده یا خرید وارد ربات شوند.

در این مدل، کانال نقش اطلاع‌رسانی و ربات نقش تعامل با فروشگاه را بر عهده دارد.

انتشار تخفیف‌ها

فروشگاهی که تخفیف‌ها یا کمپین‌های فروش خود را در کانال اعلام می‌کند ممکن است بخواهد مشتریان ربات نیز در این جریان اطلاع‌رسانی حضور داشته باشند.

عضویت اجباری می‌تواند برای چنین سناریویی استفاده شود؛ البته فقط زمانی که کانال واقعاً محتوای مفید و مرتبط برای مشتری ارائه می‌کند.

حفظ ارتباط با مشتریان

کاربر ممکن است یک بار وارد ربات شود، خرید یا بررسی محصول را انجام دهد و سپس برای مدت طولانی دوباره ربات را باز نکند.

کانال می‌تواند مسیر دیگری برای حفظ ارتباط با مخاطب باشد؛ برای مثال از طریق انتشار محصولات جدید، تغییر موجودی یا اطلاعیه‌های فروشگاه.

Forced Join می‌تواند به افزایش همپوشانی میان کاربران ربات و اعضای کانال کمک کند.

عضویت اجباری را منطقی استفاده کنید

فعال بودن یک قابلیت به معنی مناسب بودن آن برای تمام سناریوها نیست.

اگر کاربر برای انجام یک کار ساده مجبور شود قبل از هر اقدامی عضو چند کانال شود، ممکن است تجربه ربات برای او آزاردهنده شود.

هر شرط اضافی در ابتدای مسیر کاربر یک مرحله جدید ایجاد می‌کند.

به همین دلیل بهتر است قبل از استفاده از عضویت اجباری مشخص شود:

• آیا کانال واقعاً برای مشتری ارزش دارد؟
• آیا محتوای مرتبط با محصولات در آن منتشر می‌شود؟
• آیا عضویت برای این بخش از ربات ضروری است؟
• آیا می‌توان بدون ایجاد مانع غیرضروری از این قابلیت استفاده کرد؟

Forced Join زمانی کاربرد بیشتری دارد که عضویت در کانال بخشی منطقی از ارتباط فروشگاه با مشتری باشد، نه صرفاً یک مانع اجباری پیش از دسترسی به امکانات ربات.

ساخت منوی حرفه‌ای ربات تلگرام برای فروشگاه اینترنتی

منوی اصلی یکی از مهم‌ترین بخش‌های تجربه کاربر داخل ربات فروشگاهی است.

حتی اگر قابلیت‌های موردنیاز داخل ربات وجود داشته باشند، یک ساختار منوی شلوغ یا نامفهوم می‌تواند دسترسی به آن‌ها را دشوار کند.

کاربر باید بعد از ورود بتواند خیلی سریع تشخیص دهد برای مشاهده محصول، جستجو، بررسی سبد یا دسترسی به حساب خود باید کدام گزینه را انتخاب کند.

یک نمونه ساختار برای منوی اصلی می‌تواند چنین باشد:

🛍 فروشگاه
🔍 جستجوی محصول
🛒 سبد خرید
📦 سفارش‌های من
👤 حساب کاربری
🎫 پشتیبانی
📞 تماس با ما

این ساختار صرفاً یک الگو است. لازم نیست تمام فروشگاه‌ها دقیقاً همین گزینه‌ها را نمایش دهند.

اگر یک بخش در فروشگاه کاربردی ندارد، قرار دادن آن در منوی اصلی فقط باعث شلوغ‌تر شدن رابط خواهد شد.

عنوان دکمه‌ها باید کوتاه باشد

کاربر باید با یک نگاه متوجه عملکرد هر گزینه شود.

برای مثال:

«مشاهده تمام محصولات فروشگاه»

را می‌توان به:

«🛍 فروشگاه»

تبدیل کرد.

یا به‌جای:

«مشاهده محصولاتی که به سبد خرید اضافه کرده‌اید»

عنوان ساده:

«🛒 سبد خرید»

کافی است.

عنوان‌های کوتاه علاوه بر خوانایی، روی نمایش مناسب دکمه‌ها در صفحه موبایل نیز تأثیر مثبت دارند.

تغییر عنوان دکمه‌ها در منوساز Woojox

ممکن است ادبیات یک فروشگاه با فروشگاه دیگر متفاوت باشد.

یک مدیر ممکن است عنوان «فروشگاه» را ترجیح دهد و مدیر دیگری بخواهد همان بخش را «محصولات» بنامد.

منوساز Woojox امکان مدیریت عنوان دکمه‌های مربوط به قابلیت‌های پشتیبانی‌شده را در اختیار مدیر قرار می‌دهد تا ساختار منو با ادبیات فروشگاه هماهنگ‌تر شود.

تغییر Emoji

Emoji می‌تواند تشخیص عملکرد دکمه را سریع‌تر کند.

برای مثال:

🛒 برای سبد خرید
🔍 برای جستجو
👤 برای حساب کاربری

اما استفاده زیاد از Emoji نتیجه معکوس دارد.

بهتر است برای هر دکمه حداکثر یک نشانه واضح و مرتبط استفاده شود و منوی ربات به مجموعه‌ای از نمادهای رنگارنگ و نامفهوم تبدیل نشود.

در منوساز می‌توان Emoji دکمه‌های مربوطه را متناسب با ساختار موردنظر تغییر داد.

تغییر ترتیب گزینه‌های منو

تمام گزینه‌ها اهمیت یکسانی ندارند.

در یک فروشگاه، احتمالاً دسترسی به «فروشگاه»، «جستجو» و «سبد خرید» مهم‌تر از یک صفحه اطلاعاتی فرعی است.

به همین دلیل ترتیب دکمه‌ها باید براساس میزان استفاده کاربران تعیین شود.

گزینه‌های اصلی بهتر است در دسترس‌ترین قسمت منو قرار بگیرند و قابلیت‌های کم‌کاربرد به ردیف‌ها یا مسیرهای بعدی منتقل شوند.

Woojox امکان مدیریت ترتیب دکمه‌های مربوط به منوی ربات را برای ساختار پشتیبانی‌شده فراهم می‌کند.

نمایش یا مخفی کردن دکمه

همه قابلیت‌های فعال لزوماً نباید در منوی اصلی نمایش داده شوند.

ممکن است قابلیتی در سیستم مورد استفاده قرار بگیرد اما مدیر نخواهد دکمه مستقیم آن فضای صفحه اول ربات را اشغال کند.

در چنین شرایطی، مخفی کردن دکمه می‌تواند به ساده‌تر شدن Navigation کمک کند.

برای مثال اگر یک گزینه فقط در یک سناریوی مشخص استفاده می‌شود، شاید لازم نباشد همیشه در صفحه اصلی قرار داشته باشد.

فعال یا غیرفعال کردن قابلیت مربوطه

این مفهوم با مخفی کردن دکمه تفاوت دارد.

مخفی کردن دکمه یعنی دکمه مربوطه در محل تعیین‌شده به کاربر نمایش داده نشود.

اما:

غیرفعال کردن قابلیت یعنی خود عملکرد مربوطه از دسترس خارج شود.

این تفاوت مهم است.

ممکن است مدیر یک قابلیت را لازم داشته باشد، اما نخواهد مسیر مستقیم آن در منوی اصلی نمایش داده شود. در این حالت دکمه مخفی می‌شود ولی قابلیت همچنان در سناریوی مربوطه کاربرد دارد.

اگر مدیر اصلاً به آن عملکرد نیاز نداشته باشد، غیرفعال کردن قابلیت انتخاب مناسب‌تری است.

شرط نمایش در موارد پشتیبانی‌شده

بعضی دکمه‌ها ممکن است فقط برای گروه یا وضعیت مشخصی از کاربران کاربرد داشته باشند.

در مواردی که شرط نمایش برای آن قابلیت پشتیبانی می‌شود، می‌توان نمایش گزینه را براساس شرایط تعریف‌شده مدیریت کرد.

این کار کمک می‌کند کاربر فقط گزینه‌هایی را ببیند که در همان وضعیت برای او کاربرد دارند و منو بی‌دلیل شلوغ نشود.

تعداد گزینه‌های منو را منطقی نگه دارید

یکی از اشتباهات رایج در طراحی ربات این است که مدیر تلاش کند تمام امکانات را در همان صفحه اول قرار دهد.

منوی اصلی جای فهرست کامل قابلیت‌ها نیست.

اولویت باید با کارهایی باشد که اکثر مشتریان برای انجام آن‌ها وارد ربات می‌شوند.

در یک فروشگاه، معمولاً گزینه‌هایی مانند فروشگاه، جستجو، سبد خرید و حساب کاربری باید دسترسی ساده‌تری داشته باشند.

گزینه‌های فرعی می‌توانند در مسیرهای دیگر قرار بگیرند.

قابلیت‌های پرکاربرد را در اولویت قرار دهید

طراحی منو باید براساس رفتار واقعی مشتری انجام شود، نه تعداد امکانات موجود.

اگر کاربران بیشتر برای پیدا کردن محصول وارد ربات می‌شوند، «فروشگاه» و «جستجو» باید کاملاً مشخص باشند.

اگر مشتریان مکرراً وضعیت خرید خود را بررسی می‌کنند، «سفارش‌های من» نیز باید جایگاه مناسبی داشته باشد.

هدف این است که کاربر برای رسیدن به عملکرد اصلی مجبور نباشد چند منوی نامرتبط را باز کند.

صفحه اصلی ربات را شلوغ نکنید

یک منوی حرفه‌ای لزوماً منویی با تعداد زیادی دکمه نیست.

در بسیاری از موارد، حذف گزینه‌های کم‌کاربرد باعث می‌شود قابلیت‌های اصلی بیشتر دیده شوند.

قبل از اضافه کردن هر دکمه بهتر است این سؤال مطرح شود:

«آیا اکثر کاربران واقعاً به این گزینه در صفحه اصلی نیاز دارند؟»

اگر پاسخ منفی است، بهتر است گزینه در مسیر مناسب دیگری قرار بگیرد یا در صورت عدم نیاز غیرفعال شود.

در نهایت، هدف منوساز فقط تغییر ظاهر دکمه‌ها نیست؛ بلکه باید به مدیر کمک کند مسیر استفاده از ربات را ساده، قابل فهم و متناسب با ساختار واقعی فروشگاه طراحی کند.

اگر می‌خواهید محصولات فروشگاه ووکامرسی خود را داخل ربات تلگرام نمایش دهید و امکاناتی مانند سبد خرید، اتصال حساب کاربران، عضویت اجباری و منوی فروشگاهی را در اختیار مشتریان قرار دهید، می‌توانید امکانات Woojox را بررسی کنید.